Heidi Hassenmüller - Mam dość!

Czy dla nastolatek przynależność do gangu może być sposobem na uporanie się z własnymi problemami? Co się wydarzy, gdy Hieny zostaną zmuszone do konfrontacji z Wilkami? Kto naprawdę wygra, a kto przegra? Czy wszystkie chwyty są dozwolone?

Historia ta nie może się dobrze zakończyć. Dla nikogo... Czyżby?

Moja opinia:

O książkach z Ossolineum mogę powiedzieć wiele, jednak jeden fakt zawsze jest niezmienny - choć seria składa się z wielu książek, to żaden temat się nie powtarza. Miałam już styczność z wieloma z tych książek i czytałam sporo recenzji tych części, z którymi nie miałam okazji się zapoznać. I choć wydaje się, że tematy się wyczerpały, to wciąż powstają nowe pozycje.

W tym przypadku miałam okazję poznać dzieje dziewczęcego gangu. Śledzimy historię jego powstania, działalności oraz niespodziewanego rozwiązania. Jody, dziewczyna pewna siebie i wiedząca, czego chce od życia przeprowadza się do babci, która chwilowo potrzebuje pomocy. Początkowo nie pałają do siebie sympatią, jednak stopniowo zaczynają nawzajem traktować się z szacunkiem. W ciągu kilku dni Jody poznaje dziewczyny, które potrzebują pomocy lub po prostu towarzystwa. Tak tworzy się gang Hien, które rosną w siłę, popełniają doskonałe przestępstwa, ale nie krzywdzą niewinnych.

Pewnie zastanawiacie się, jaki problem współczesnej młodzieży może przedstawiać ta książka. Otóż jest to głównie problem przemocy w rodzinie ale także samotności i strachu przed kolejnym dniem. Dziewczyny, które wstąpiły do gangu potrzebowały pomocy w różnej postaci. Jedna z nich była zastraszana przez ojczyma, który nie wahał się podnieść ręki na nią, czy jej matkę. Inna pochodziła z tureckiej rodziny, jednak całe życie mieszkała w Niemczech, co w oczach jej ojca nie zmieniało faktu, że powinna się odpowiednio ubierać i poślubić starszego mężczyznę, którego jej wybrał. Każda z Hien zmaga się z innymi problemami, które wspólnie starają się rozwiązać.

W książce nie ma wyszczególnionej jednej głównej bohaterki, co dla mnie jest pozytywną cechą. Dzięki temu możemy lepiej poznać każdą z członkiń gangu, zrozumieć jej problemy i powody, dla których działa w gangu. Ciekawe jest również to, że wszystkie dziewczyny bardzo się od siebie różnią. Każda jest indywidualnością i dzięki temu w grupie są niepokonane. Moją uwagę przykuły także opisy wszystkich intryg i działań, które podejmowały Hieny. Wszystko było dokładnie zaplanowane, od początku do końca, zapewnienie alibi i podrzucenie dowodów innemu gangowi, co dowodziło sprytu i inteligencji dziewczyn.

Jedynym minusem w książce jest, oczywiście jak dla mnie, słabe zakończenie. Zdradzę, że Hieny nie miały wiele szczęścia i zakończenie nie było wielką niespodzianką, ale oczekiwałam więcej informacji o tym, jakie poniosły konsekwencje i jak potoczyły się ich dalsze losy - przynajmniej w skrócie.

Książkę polecam wszystkim, którzy znają i lubią serię o problemach nastolatków oraz tym, którzy nie boją się poznać czasem nawet tragicznych realiów prawdziwego świata. Książka, choć krótka, zasługuje na uwagę.

Heidi Hassenmüller

'Mam dość!'

Zakład Narodowy im. Ossolińskich

Rok wydania: 2009

189 stron

5/6 - Świetna

Paulo Coelho - Jedenaście minut

Maria, młoda dziewczyna z brazylijskiej prowincji, wyrusza w daleką podróż. Jednak świat jest inny, niż sobie wyobrażała. Gorzkie doświadczenia sprawiają, że zostaje prostytutką. Decyduje się na życie bez miłości i wpada w pułapkę, z której wybawić może właśnie miłość. 'Jedenaście minut' to współczesna baśń dla dorosłych, przypowieść o seksie, miłości i przeznaczeniu, które sprawia, że kręte ścieżki naszego losu mogą nieoczekiwanie poprowadzić nas ku szczęściu, choć dawno przestaliśmy w nie wierzyć. 'Jedenaście minut' to zarazem głębokie studium o naszej seksualności, o jej sacrum i profanum, o tak ważnej sferze naszego życia, a zarazem tak zakłamanej. To powieść, która nie pozwala na obojętność i budzi nadzieję, że spotkanie z drugim człowiekiem może być najważniejszym doświadczeniem naszego życia.

Moja opinia:

O Paulo Coelho usłyszałam, gdy na ekrany kin wchodził film 'Weronika postanawia umrzeć', który został nakręcony na podstawie książki o tym samym tytule tego właśnie autora. Do kina nie poszłam, jednak sięgnęłam po książkę i tak właśnie zaczęła się moja przygoda z jego twórczością. Książka, o której dzisiaj mowa porusza inny problem, niż poprzedniczka, ale wywołała u mnie podobne uczucia.

Maria, mieszkanka Brazylii, to główna bohaterka powieści. Od dzieciństwa marzy o mężczyźnie, którego pokocha z wzajemnością, który poza nią nie będzie widział nikogo, który poświęci całe swoje życie, aby ją uszczęśliwić. W miarę, jak dorasta, uświadamia sobie, że znalezienie takiej miłości nie jest łatwe i bardzo często niemożliwe. Postanawia, że nie będzie szukać miłości na siłę i prowadzi rutynowe życie. Kiedy wyjeżdża na wakacje, na które pracowała przez długi czas, zauważa ją obcokrajowiec i proponuje pracę w Szwajcarii. Dziewczyna zgadza się, ponieważ warunki proponowane przez przyszłego pracodawcę są godne pozazdroszczenia. Niestety, rzeczywistość okazuje się być zupełnie inna, więc Maria rezygnuje z pracy. Nie chce jednak wracać do kraju, skąd wyjechała jako osoba ważna i podziwiana. Postanawia znaleźć inną pracę, jednak nie idzie jej to najlepiej. Pewnego dnia spostrzega, że bardzo opłacalna jest praca prostytutki i tak zaczyna się jej życie bez miłości, której tak kiedyś pragnęła.

Powieści Paulo Coelho można zaliczyć bardziej do literatury refleksyjnej, niż do rozrywkowej. Autor bowiem porusza tematy bliskie wielu ludziom i stara się je wytłumaczyć i wyjaśnić na swój sposób. Jak dotąd zdążyłam zauważyć, że bohaterkami w powieściach Coelho są kobiety, co mnie odrobinę zdziwiło. Zazwyczaj mężczyźni piszą w imieniu mężczyzn, bo lepiej się rozumieją. Znają nawzajem nie tylko swoje charaktery ale również zachowania, myśli i uczucia. Zaskoczyła mnie dokładna znajomość ciała i duszy kobiety, którą autor zaprezentował w powieści. 

Narracja w powieści jest trzecioosobowa. Narrator opisuje wszystkie przeżycia zewnętrzne i wewnętrzne bohaterki, co znacznie ułatwia czytanie. Dodatkowo co kilka rozdziałów pojawiają się wpisy z pamiętnika Marii, w których bohaterka prezentuje własne przemyślenia na temat wydarzeń, które przeżyła, czy sytuacji, których była świadkiem. Dzięki temu możemy dokładnie poznać wewnętrzne rozterki bohaterki i jej sposób myślenia.

Główna bohaterka Maria to postać wyrazista i dobrze stworzona, jednak odrobinę irytowała mnie jej, jakby to nazwać... naiwność. Z drugiej strony była odważna i śmiała, nie wstydziła się rzeczy, które często były tematem tabu.

Jeśli chodzi o zakończenie, to dla mnie nie było wielkim zaskoczeniem, jednak było ciekawe. I choć czuję pewien niedosyt, bo ciekawiło mnie, jak Maria wytłumaczy rodzinie, jak zdobyła pieniądze i jak zakończy się jej historia, to ogólnie prezentuje się całkiem nieźle. Miłość znowu wygrała.

Książkę polecam tym starszym czytelnikom, bo obfituje w sceny erotyczne, które z czasem i mnie zaczęły irytować. Sądzę, że powieść spodoba się fanom Paulo Coelho jak i tym, którzy nie mieli okazji zapoznać się z jego twórczością.

Paulo Coelho

'Jedenaście minut'

Wydawnictwo Drzewo Babel

Rok wydania: 2004

235 stron

4/6 - Dobra